Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταξιδεύοντας.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταξιδεύοντας.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 21 Μαΐου 2010

Καλάβρυτα (Β΄ μέρος)

Ο ΣΤΑΘΜΟΣ


Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα του σταθμού των Καλαβρύτων,είσαι έτοιμος για ακόμα ένα ταξίδι...


Κουβαλάς μαζί σου χιλιάδες σκέψεις και κάποιες αποσκευές με τα λιγοστά ή όχι υπάρχοντά σου....
                                                        

Το βλέμμα σου περιστρέφεται στο χώρο και η επικρατούσα ηρεμία δεν σου θυμίζει τους πολύβοους σταθμούς άλλων περιοχών.Αυτό το ταξίδι σου θα είναι γαλήνιο καθώς φαίνεται...και ίσως μοναδικό!

"Καλό ταξίδι,φίλε", ακούς από κάπου να σου λέει μία μελωδική φωνή.Κοιτάς ψηλά στο περβάζι του παραθύρου του σταθμού και τότε τον βλέπεις.Κλεισμένος μέσα στο κλουβί του,ίσως μέχρι το τέλος της ζωής του,ζηλεύει όλους τους επιβάτες που σε λίγο θα ανεβούν στο τρένο και θα πραγματοποιήσουν ένα ταξίδι.Αυτός ποτέ του(;) δεν θα μπορέσει να πετάξει πάλι και να κάνει το δικό ονειρικό του ταξίδι. 
"Να είσαι καλά και να προσέχεις εκεί ψηλά",του λες και του κλείνεις χαμογελαστά το μάτι.

 
  Βγαίνοντας έξω για να περιμένεις,περνάς μπροστά από την πόρτα του σταθμάρχη.Παραμένει,ακόμα,κλειστή καθώς ο ίδιος δεν είναι ακόμα στο πόστο του.Θα έρθει την στιγμή που το τρένο κοντεύει.Τόσα χρόνια φαίνεται να ξέρει καλά τα ίδια τα τρένα,τα ακριβή δρομολόγια τους,τους προορισμούς τους και τους σταθμούς τους.Μόνο τους επιβάτες δεν μπορεί να μετρήσει......Αμέτρητοι άγνωστοι.........όπως και οι βαλίτσες που κουβαλούν...και φορτώνουν και ξεφορτώνουν σε κάθε σταθμό...σε κάθε τρένο που ανεβαίνουν και κατεβαίνουν...

Έπειτα παρατηρείς τους λιγοστούς επιβάτες.Ο καθένας κλεισμένος στις δικές του σκέψεις,στις δικές του προσωπικές αποσκευές,στις δικές του ελπίδες για αυτό το μικρό ή μεγάλο ταξίδι.........το ταξίδι της ζωής του.......Αυτό το ένα και ξεχωριστό ταξίδι...και όλοι αναμένουν καρτερικά...

 Κοιτάς τις ράγες...Τίποτα δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα...Το τρένο αργεί ακόμα...Κοιτάς άλλη μία φορά και το ρολόι...Ακόμα μία ώρα...Πρέπει να περιμένεις...με υπομονή...με ηρεμία...με προσοχή...

Βρίσκεσαι στο σωστό σταθμό...Τι ανησυχία σε έχει πιάσει λοιπόν;;;Τι φοβάσαι;;;Μήπως χάσεις ακόμα μία φορά το τρένο;;;Θα πάρεις το επόμενο αρκεί και να μην καθυστερήσεις........Επιβάτης σε τρένα έχεις βρεθεί πολλές φορές...Εκτός από ένα......

ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ είσαι εσύ ο οδηγός και όχι ένας απλός επιβάτης.Σ΄ αυτό το τρένο φρόντιζε να μην αργοπορείς ΠΟΤΕ.Δυστυχώς,έρχεται σφυρίζοντας  μία  και μοναδική φορά για τον καθένα...




Κυριακή 16 Μαΐου 2010

Καλάβρυτα (Α΄ μέρος)

Το τρένο πάει για τα Καλάβρυτα......



Προχωρεί μέσα σ' ένα βαθύ,καταπράσινο φαράγγι που σου φαίνεται ατελείωτο...


Δίπλα του κατρακυλούν τα αφρισμένα νερά του Βουραϊκού.

Τα Καλάβρυτα είναι χτισμένα ψηλά στην ορεινή Αχαία...



Όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου, η φύση σε καλοσωρίζει ολάνθιστα.........



Κοντά στο παλιό σχολείο είναι ο τόπος που εκτελέστηκαν οι Καλαβρυτινοί από τους Γερμανούς...

(Ο τόπος της εκτέλεσης) 









"Ψάχνουμε στην χόβολη της μνήμης για δυο σπίθες θύμησης,για ένα κλωνάρι ανθισμένης ρίγανης,για ένα δάκρυ κάτω από τη στενή παλάμη της πέτρας,για μια φωνούλα λυπητερού,ραγισμένου σήμαντρου."(Γιάννης Ανδρικόπουλος, σελ. 71, "Μαρτυρίες,Πάνος Νικολαϊδης-'Ενας διασωθείς αφηγείται")



Βόρεια της πόλης βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Λαύρας.






"Η λευτεριά έχει δρόμο μακρύ.Αντάλλαγμα ζητά.Λύτρα πολλά.ΝΙΑΤΑ,ΖΩΗ,ΓΕΛΙΟ,ΧΑΡΑ........"  *
*(Πνοές Ειρήνης,Τα παιδιά γράφουν για τα παιδιά,εκδ.Δημοτικού Μουσείου Καλαβρυτιανού Ολοκαυτώματος,Καλάβρυτα 2007)

Πέμπτη 13 Μαΐου 2010