Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Τελευταίο αυγουστιάτικο απόγευμα...

Εκεί στην άκρη του βράχου στέκεσαι και αγναντεύεις τη θάλασσα.
Είσαι μαγεμένος για ακόμα μία φορά από το βαθύ γαλάζιο και την ατελειωσιά της.
Ο ήλιος σου ψιθυρίζει πως σε λίγο θα αποτραβηχτεί για να στρωθεί το αστροκέντητο σεντόνι.
Η θάλασσα αδημονεί να νιώσει το παροδικό  ερωτικό άγγιγμα των κόκκινων ακτίνων του.
Είναι το τελευταίο αυγουστιάτικο απόγευμα.

Μικρά και μεγάλα βαρκάκια βρίσκονται σκορπισμένα στον απάνεμο κολπίσκο χορεύοντας στο ρυθμό που δίνουν τα  κύματα.
Από μακριά ακούγονται τα γέλια των ψαράδων που ετοιμάζουν τα δίχτυα τους για το αυριανό ψάρεμα.
Στην παραλία το ερωτευμένο ζευγαράκι βγάζει αμέτρητες φωτογραφίες θέλοντας να διατηρήσει "ζωντανή" την κάθε στιγμή που  φεύγει χωρίς γυρισμό.
Σήκωσε αεράκι και εσύ έριξες το μαύρο σακάκι απαλά  επάνω στην πλάτη σου.
Είναι το τελευταίο αυγουστιάτικο απόγευμα.
Το τελευταίο καράβι αναχώρησε για την πρωτεύουσα παίρνοντας μαζί του τους περισσότερους τουρίστες του νησιού και δυο μάτια βουρκομένα...
Τα στενά σοκάκια ερήμωσαν και το ραδιόφωνο  στο παραλιακό ταβερνάκι έπαιζε το τραγούδι των Πυξ Λαξ  "Η εικόνα του χειμώνα ".
Σήκωσες το γιακά από το μαύρο σακάκι και τάχυνες το βήμα σου.
Είναι το τελευταίο αυγουστιάτικο απόγευμα.

"Αντίο........Εκείνη......",ψέλλισες  Σήμερα μόνο  και έπειτα βαθιά σιωπή..........
Αύριο πάλι  Εσύ ,εκεί πάνω στην άκρη του βράχου,θα στέκεσαι και θα αγναντεύεις τη θάλασσα.
Χτες ήταν το τελευταίο αυγουστιάτικο απόγευμα .

11 σχόλια:

  1. Αγγελίνα μου,
    Το τελευταίο Αυγουστιάτικο απόγευμα έχει μέσα του όλη την πίκρα του πρόσκαιρου καλοκαιριού και τη βεβαιότητα του χειμώνα.. Κι έχει την πίκρα του τελευταίου αποχαιρετισμού και το ρίγος μιάς παγωνιάς που εγκαθίσταται. Τη συνειδητοποίηση του τέλους που δεν θέλουμε και της αρχής που έρχεται χωρίς να μας ρωτήσει.
    Έχω ζήσει το τελευταίο Αυγουστιάτικο απόγευμα, και σε βεβαιώ οτι σημάδεψε όλη τη ζωή μου με χειμώνα, καθώς δεν μπόρεσα να ζεσταθώ απο τότε παρά μόνο με κάτι ακτίνες που δραπέτευαν ανάμεσα απο βαριά σύννεφα. Κράτα για πάντα δικό σου το τελευταίο Αυγουστιάτικο απόγευμα και μην τ αφήσεις να φύγει, για να μείνει για πάντα ο Αύγουστος δικός σου. Το Σεπτέμβρη όλα αλλάζουν, και δεν μπορείς ν αναχαιτίσεις το ..Χειμώνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητή μου Ρεγγίνα,
    Κανείς δεν μπορεί ποτέ να σου "κλέψει" αυτό το τελευταίο αυγουστιάτικο απόγευμα,ούτε ο χειμώνας που έπεται με την φοβερή παγωνιά και μοναξιά του!
    Όλα αργά ή γρήγορα τελειώνουν!!!Τότε είναι που πρέπει να πάρουμε την απόφαση και να επιλέξουμε:θα φορέσουμε για πάντα τα "χειμωνιάτικα" ή θα αφήσουμε σιγά σιγά κάποιες ακτίνες να μας ζεστάνουν για να βάλουμε τα "καλοκαιρινά" για κάποιο άλλο τελευταίο αυγουστιάτικο απόγευμα;
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το Αυγουστιάτικο φεγγάρι κατέστρεψε ολόκληρες ζωές, δεν θέλω ΠΟΤΕ να το δω. Χάθηκε για πάντα. Εσένα καλή μου Αγγελίνα εύχομαι να μην σε προδώσει αυτό το φεγγάρι,αλλά να ξέρεις ότι και οι ακτίνες οι λιγοστές όπως λέει η Ρεγγίνα έφεγγαν από τα βάθη της υπάρξεώς τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλέ μου dadulo,
    Σε έχει προδώσει κάποιο "φεγγάρι" και δη "αυγουστιάτικο";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @dadulo, μιας κι ανακατεύτηκε τ όνομά μου,
    Δεν πιστεύω οτι ένα φεγγάρι μπορεί να σε προδώσει.
    Μπορεί επίσης και να προδοθεί..
    Υπάρχουν τοξικότητες που δηλητηριάζουν αργά και σταθερά..
    Αυτά που νοιώθουμε οι άνθρωποι είναι σημαντικά και μεγάλα και δεν χρειάζονται φεγγάρι για να λάμψουν αλλά Ήλιο λαμπερό..
    Η Λάμψη δεν θαμπώνει..
    Καλημέρα!
    Και σε σένα Αγγελίνα μου, ζεστά χαμόγελα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλή μου Αγγελίνα, συνονόματη και με το όμορφο όνομα, πού είναι τραβηγμένες αυτές οι φωτό; Πολύ ομορφα είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σκέτη μαγεία....Ευχαριστουμε πολυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αγαπητή μου Κική,
    Σε καλωσορίζω στο "σπιτάκι" μου και ντρέπομαι που δεν έχω ένα γλυκάκι να σε κεράσω αλλά είπαμε ότι από σήμερα δίαιτα(ΧΑ,ΧΑ,ΧΑ!!!)μετά τα υπέροχα φαγητογλυκάκια σου.
    Δεν θα το πιστέψεις αλλά οι φωτογραφίες αυτές είναι από τα υπέροχα Επτάνησα!!!Συγκεκριμένα είναι από την Κεφαλλονιά(οι δυο πρώτες και η τελευταία)και την Ιθάκη(η τρίτη στην σειρά).
    Οι επόμενες,εύχομαι να είναι από την όμορφη Ζάκυνθο μιας και είναι το μοναδικό νησί των Επτανήσων που δεν έχω ακόμα επισκεφτεί.
    Να είσαι καλά και καλό αντάμωμα πάλι στην μυρωδάτη αλλά πάντα φιλόξενη "ΜΙΚΡΗ ΚΟΥΖΙΝΑ" σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αγαπητέ Benikos place,
    Χαίρομαι που σου άρεσαν οι "ερασιτεχνικές" μου προσπάθειες αν και δεν συγκρίνονται με τις,ιδιαιτέρου κάλλους,δικές σου φωτογραφίες!!!
    Να είσαι καλά και να μας χαρίζεις πάντα τόσο όμορφα πράγματα στο "ΜΟΝΟΠΑΤΙ" σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Οι ακτές της πρώτης θυμίζουν πολύ βόρεια Ζάκυνθο! Εύχομαι να έρθεις και να φωτογραφίσεις κι εδώ! Και δίαιτα! Ναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αγαπητή Κική,
    Βεβαίως και θα φωτογραφίσω το όμορφο νησί σου όταν έρθω και μάλιστα θα τα πούμε και από κοντά!!!Ναι,Ναι,δίαιτα!!!Τι είπες ότι θα μαγειρέψεις το βραδάκι;;;(Χι,Χι!!!)
    Καλό απόγευμα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή